Titel: Alleennag

Noudat daar net leë lug is
waar jou woorde hoort,
jou arms weg is uit die oorde
die holtes wat aan hul behoort

eggo stomp en stom gedagtes
- verbeelde klanke -
teen die wande van die huis,
teen die wande van my lyf.

En sonder dat ek wou, praat ek
in jou woorde met myself,
en vanself maak my hande
of hul jy is
op die plekke
waar jy was.

Ek hou my asem op en luister
na die leë huis, die uile buite:
hul dra kennis van die wete
dat jy weg is uit my lewe ...

Ja, die uile weet, die huis weet, die nag weet.
Dis net ék wat moet besef jy's weg.




© I. le Roux
Jan & Apr 2011