Titel: Bloei

Gewete, genade
Ek’t my lewe toegewy
Aan die hartseer en die skade.
Hoeveel vra die mense?
Hoeveel doen die mense?
Voor die wêreld platval voor hul oë
En die son sal weier om op te staan.
Hoe kan ons verduidelik?
Aan wie moet ons verslag gee?
Na waarheen al die grense verskuif is,
Na die struggle verby is.
Waarheen is die liefde,
Die liefde vir ons kinders?
Gewentenlose martelaar,
Rower van onskuld en tyd!

Woede brand in ‘n somber hart
En word verorber deur rassehaat.

Groot genade
ongegronde
Ek breek ‘n stukkie van my siel uit
Om net weer my hart te vind.

Bloed vloei vrylik
Deur ‘n nasie.
Bloed vloei vrylik
Moor ‘n nasie…