Gedigte

Titel: Erosie
Deel hierdie werkstuk met jou Facebook vriende

Gebroke le my hart en bloei,
gesteen soos die trane vloei,
probeer regop bly wyl die lewe stoei,

Kruipend sloof ek my kniee deur,
bid vir minder pyn en hartseer,
hoop dat die lewe moet stabiliseer,

Die wolk van geweld word groter,
die reen van die dood word boser,
stadig begin erosie toeneem,
stadig verdwyn elke skouer waarop ons steen.

Frustrasie fries in die aanloop,
emosie graveer met hoop,
'n oplossing kan ons nie eens koop.



Spaar Geld op Versekering

Lucky Lottos

Nuutste werk ingestuur binne die afgelope 7 dae


Geborg deur :

Van ons ander lede

Grafte op die Berg

deur Johannes de Swart

Prosigma, dagboek van 'n paranoiese skisofreen



picture

Kompetisies

Kyk watse opwindende kompetisies tans beskikbaar is

picture

Nuusbriewe

Registreer nou om nuusbriewe van Woes te ontvang

picture

Winkel

Woes skrywers wat self publiseer se boeke is in die winkel beskikbaar