Titel: Liefde, sensualisme, erotiek en ...

(Dit lyk vir my die enigste manier om bietjie aandag te trek en lesers te prikkel [om 'n gedig te lees], is om so bietjie oorboord te gaan. Goeie smaak het my egter genoop om “ … en wellus” uit die titel te skrap.)

A.
Ek voel jou sagte, slanke arms om my nek,
ek voel jou arm, warm lippe wat my ore, lippe lek,
ek voel onkeerbaar oerdrang na my lende kom,
maar dis verdomp privaat … dus: wederom!

OF: B.
'n Wolkbreuk van jou liefde het oor my gespoel
en skaam versugtings met 'n stuwend sinsgenot gewas,
En nou’s die stormwater weg, daar’s net 'n stil-stil poel …
en, o hel, daarin sit die opdrifsels van my gewete vas!

DAN C.
En nou dwaal
jy ek ons
sjloep-sjloep
in 'n modderpaadjie
na die
donker stoep
van 'n vergete
verslete
gewete-
murasie wat eens
'n wonderlike
woning was
oorspoel met son
en gevul
met die geur
van gemmerbier
en gekleed
met die kleur
van vergeet-my-nietjies

(Na smaak en goeddunke kan die leser nou byvoeg:)

maar dis verby
vir
altyd
verby.

OF:

kom jong
kom ons
woeker op
uit die modder
en die as
van die seer
en ons probeer
'n fondasie grou
om 'n nuwe
huisie te bou

(Soms foeter my sleutelbord en wil hy nie komma’s, punte, uitroeptekens, aandagstrepe en vraagtekens tik nie. Maar dit behoort nie afbreek te doen aan die WOW! van 'n stunning gedig nie.)

(Hou jy daarvan? Vat dit gerus. Dit beteken vir my niks. Om die waaheid te sê, ek dink ek behoort my te skaam. Dis die soort van goedjies wat jy in vyf minute kan optoor en waarmee jy nie waardige lesers en besige mense se tyd wil mors nie. Wag vir my vertaling van Shakespeare se “Rape of Lucretia” maar dit gaan 'n bietjie tyd neem. Dit bevat meer as driehonderd verse, almal in meesterlike rigiede ware-kuns sewe-reël verse [Syne, nie myne nie.] Ek het nou eers ses verse klaar. Want om die ding deeglik te doen het ek eers Jan Jonk se (meesterlike) Nederlandse vertaling, Chaucer se weergawe in Ou Engels en Publius Ovidius Naso se oorspronklike werk in Latyn (met moeite) gelees. Boccaccio se Renaissance weergawe slaan ek oor - ek is nie Italiaans magtig nie. Maar dis nog niks: ek het agtergekom dat die sensuele in die gedig 'n totaal ondergeskikte rol speel in vergelyking met die historiese, staatkundige, persoonlike en moreel-etiese momente en denke in die oorspronklike gedigte.)