Meteens skeur die grond in twee,
die grond ruk heen en weer.
Mense hardloop rond en bont,
duisende is erg verwond.
Asof met ‘n groot besem word,
die huise plat gevee soos ‘n bord,
kastele sak soos ‘n stapel kaarte ineen,
die aarde ruk en dan val die reën.
Motors jaag in mekaar vas,
mense soek na wat was,
histerie vier hoogty na die skok,
bendes maak nou amok.
Verdwase staar mense na die skade
en oordink hulle laaste dade,
voor die verskriklike aardbewing
hier in hulle pragtige omgewing!
(90 woorde)
|
Druk hierdie gedig
